Ik lees de kop in de kant: “Wat bezielde Michael P. om Anne Faber te vermoorden?”
Terwijl ik dit lees denk ik: foute kop. Hier had moeten staan: “Wat bezielde Michael Panhuis om Anne F. te vermoorden?”
Waarom zijn we o zo voorzichtig met de achternamen van mensen die de meest gruwelijke daden verrichten en laten we slachtoffers en hun familie geen enkele ruimte voor privacy?

Je moet er toch niet aan denken dat een dergelijk drama jou overkomt en dat je vervolgens met naam en foto in de krant komt? Media die zich op je storten om quotes te krijgen en vooral jouw emotie in beeld brengen? Hoezo privacy?
En als dader kun je net zo gemakkelijk je beroepen op je recht op privacy. Natuurlijk snap ik ook wel dat we in een land leven waarin iedereen onschuldig is tot het tegendeel is bewezen. En nee, ik ben er niet voor dat er bij elke verdenking een ‘mogelijke’ verdachte bekend wordt gemaakt die vervolgens met mensen te maken krijgt die het heft in eigen hand nemen.

Maar we zouden wel eens kunnen kijken of de slinger niet te ver naar de kant van de dader is doorgeslagen. Met zijn daden (want Anne was bij lange na niet zijn eerste slachtoffer) heeft Michael Panhuis wel voldoende verwoest in het leven van anderen om geen recht op privacy meer te hebben dunkt me.

In zijn geval is schuld bewezen. We hebben het dan ook niet meer over een verdachte maar over een dader.

Rob Janssen
Spraakmaker