In de april-editie van Hallo! Nijmegen maakten we kennis met Bos- en Natuurbeheerder Bart Bulkens en zijn werk op Natuurbegraafplaats Landgoed Mookerheide. Sommige bomen begonnen al uit te lopen, groene neusjes kwamen uit de grond tevoorschijn en verschillende vogels trokken onze aandacht. Nu, in juni, lijken we in een ander landschap te lopen. Er heeft één grote explosie van groen plaatsgevonden. De laatste maanden waren natter dan ze in de vorige vijf jaar waren. Hierdoor kwamen planten op waarvan Bart bij wijze van spreken vergeten was dat ze er stonden.

“Dat is een heel verschil hè, vergeleken met de vorige keer?”, begint Bart. “Het wordt elke dag méér. De komende tijd wordt het wel wat droger, dus over een paar weken hebben we echt weer regen nodig. We zitten hier op een stuwwal, te hoog voor de vegetatie om het grondwater te kunnen bereiken.”

Heup-hoge margrieten

De boompiepers beginnen nu te broeden. Ze doen dat op de meer open, wat schralere stukken van het bos. “Daar, waar bijvoorbeeld de heide groeit”, wijst hij. “Er zitten er veel vlakbij ons informatiecentrum.” We naderen een uitgestrekt veld vól met heup-hoge margrieten, zover het oog reikt. Het doet haast on-Nederlands aan. “Die staan door de vochtrijke periode wel twee keer zo hoog als in andere jaren.”
Zagen we de vorige keer her en der nog een natuurgraf, deze keer zijn die onzichtbaar.

Zeldzame soorten verspreiden

Bart vertelt dat hij alle margrieten en veel andere bloemen en grassoorten in het zaad laat komen, zodat ze zich kunnen uitbreiden en volgend jaar weer opkomen. “Bepaalde grassen en planten zoals ridderzuring krijgen die kans niet, omdat we die er tussenuit maaien, ruim voordat alles opkomt.” Bart benadrukt dat hij de natuur wel de natuur laat. “Het moet niet te ‘parkachtig’ worden”, vindt hij en wijst me op de ratelaar, een zeldzame soort met gele bloemen die lijken op brem. Wanneer de plant is uitgebloeid, ‘rammelen’ de zaden in de verdroogde kelkbladen, vandaar de naam. “Nu zie je overal om je heen gele tinten, wat later in het jaar is paars de overheersende kleur. Dan komt het knoopkruid ook weer volop op.”

Open corridor

Als je wil dat dieren zich veilig van het ene leefgebied naar het andere kunnen verplaatsen, zorg je voor goede ecologische verbindingen tussen die gebieden. We kennen allemaal het aquaduct en ecoduct. Wat ik van Bart leer, is dat niet alleen dieren als reeën van het ene naar het andere gebied trekken, ook zandhagedissen, vlinders en bijen doen dat. Ze willen bijvoorbeeld naar een heideveld op de leemrijke grond in het bos. Maar omdat vlinders en bijen nooit vanuit het licht een donker bos in zullen vliegen, heeft Natuurbegraafplaats Landgoed Mookerheide open verbindingswegen gecreëerd. Via de paden die baden in het zonlicht weten de insecten de weg naar de nectar goed te vinden.

Gewiekst!

Dat dieren onze hulp niet altijd nodig hebben en buitengewoon slim zijn, bewijst de ekster. “Omdat ze zelf jonge vogels uit nesten roven en opeten, bouwen ze op hun eigen nesten een dakje. Dat maakt het moeilijker een jong te pakken.”

Meer weten of wandelen? Het informatiecentrum is geopend van maandag t/m zaterdag van 9.00 – 17.00 uur en zondag van 11:00 – 16:00 uur. Het natuurgebied is elke dag toegankelijk van zonsopkomst tot zonsondergang.

www.landgoedmookerheide.nl
Natuurbegraafplaats Landgoed Mookerheide
Heumensebaan 18, Molenhoek
024 – 203 62 30 | contact@landgoedmookerheide.nl