Net als alle andere evenementen wordt het Eurovisie Songfestival ook naar een later tijdstip verplaatst. Omdat we ons voor kunnen stellen dat je er extra naar uitgekeken had omdat het dit jaar in Rotterdam gehouden zou worden, staan we toch bij de happening stil. De Nijmeegse Sieneke vertegenwoordigde ons land exact tien jaar geleden en ze neemt ons mee voor een kijkje achter de schermen van het internationale spektakel. Wat komen wij als kijkers niet te weten? Wat zien wij als we door de ogen van Sieneke konden kijken?

“Het songfestival is zó groots, dat het de meeste artiesten jaren kost, eer zij de kans krijgen om op dat podium te mogen staan. Ik kreeg die kans al direct aan het begin van mijn carrière. Nog nooit had ik voor een groot publiek gestaan en op tv was ik al helemaal nooit geweest. Veel mensen maakten dus pas kennis met mij tijdens het Songfestival.”

Jong & onbevangen

Volgens Sieneke heeft het wel voor­delen om op jonge leeftijd zo’n gigantisch evenement als het Songfestival mee te maken: “Omdat ik nog zo onbevangen en naïef was, had ik niet door hoe groot het was.” Zo vroeg ze aan Marianne Weber, die haar tijdens het hele gebeuren bijstond, of het normaal was dat er zó veel mensen op haar stonden te wachten. “Nee” luidde het antwoord. Sieneke lacht: “Wist ik veel… pas jaren later komt het besef. Het is echt heel bijzonder dat je zoiets mee mag maken, want slechts weinig artiesten krijgen die kans.”

Dagelijkse repetities

Twee weken voor het festival begint, zijn alle artiesten al aanwezig en vóórdat wij de halve finale op tv zien, hebben zij hun optreden al tig keer
geoefend. Sieneke: “Bijna iedere dag wordt er gerepeteerd. Dat gebeurt eerst in een aparte studiokamer. Is het geluid eenmaal perfect afgesteld, dan volgen repetities op het podium. Tijdens die repetities leer je wanneer je je tot welke camera’s moet richten. Het hele team bekijkt de opnamen ervan en samen met de regisseur bespreek je wat anders moet, wanneer een bepaalde muzikant in beeld komt, welk cameramoment beter kan, enzovoort.” Dit hele proces wordt na iedere repetitie herhaald, iets wat Sieneke als beginnend artiest niet kende.

“Het was echt een rollercoaster”

Overvolle programma’s

Denk nu niet dat de artiesten na een repetitie met een cocktailtje aan het zwembad kunnen liggen. Er staan allerlei verplichtingen op het programma. “Maar dat zijn leuke verplichtingen!”, aldus Sieneke. “We bezochten het Koninklijk Huis en de ambassade van Noorwegen, er waren Rode Loper-events waar alle landen naar toe gingen en je trad op in EuroClubs. Dat zijn locaties waar feesten en optredens van Song­festival-deelnemers georganiseerd worden. ’s Ochtends hoor je wat je die dag gaat doen.” Maar om bij het vervoer te komen, moeten artiesten eerst door een menigte van fans die graag een handtekening of foto willen hebben. “Dat was voor mij, die dus nog niets gewend was, zó gek… al die mensen voor mij… Het was echt geweldig om dát allemaal mee te mogen maken!” Artiesten krijgen zoveel te verwerken, dat zij zich vaak achteraf en aan de hand van tv-beelden realiseren: ‘O ja! Dat heb ik ook nog gedaan!’.

Generale repetities & tv-optredens

Goed… een hele reeks aan repetities, verplichtingen… maar dan? “Dan begint de hele riedel weer van vooraf aan, maar dan met de kleding aan die je tijdens je tv-optreden zult dragen”, aldus Sieneke. Ook de make-up en het haar worden voorbereid. Indien nodig, kunnen er nog zaken aangepast worden. “De dag vóór de halve finale op tv, is ook super belangrijk. Het is namelijk de generale repetitie. De hele show wordt uitgevoerd en bekeken door alle deelnemende landen. Ieder land heeft zijn eigen jury en die jury’s kennen dan hun punten toe. Tijdens de tv-uitzendingen kunnen kijkers thuis ook stemmen. De jury­stemmen en kijkersstemmen tellen ieder voor 50% mee.” Het is dus erg intensief: maandag stemt de jury tijdens de generale repetitie, dinsdag is de eerste halve finale op tv en stemmen kijkers. Dan hebben we de helft van de artiesten gehad. Woensdag stemt de jury tijdens de generale repetitie van de tweede groep artiesten en donderdag strijden zij in hun halve finale op tv. Alle kandidaten voor de finale hebben vrijdag de generale repetitie voor de jury en zaterdag het tv-optreden. “Ze zeiden al tegen me: ‘Je moet nu supergoed je best doen, want nu is het voor ‘het echt’!’. Ik dacht: Huh?! Dat is toch morgen op tv pas? Niet dus. Heel vreemd, want je staat voor een lege zaal.”

Nederlandse vakjury

“In 2011 mocht ik plaatsnemen in de Nederlandse vakjury. Dat moest strikt geheim blijven, om omkoping van een jurylid te voorkomen. Met een heel klein clubje bekeken we in het AVROTROS-gebouw de volledige show en ik kende punten toe. Toen besefte ik pas goed hoe belangrijk die optredens voor de vakjury’s zijn.” Sieneke vindt het erg bijzonder dat zij als artiest én als jurylid het Nationale Songfestival mee heeft mogen maken. En dan nog winnen ook… Sieneke: “Het was echt een rollercoaster. Het was de bedoeling dat ik mezelf tijdens het Songfestival als artiest zou presenteren aan Nederland. Niemand, ikzelf al helemaal niet, had verwacht dat ik zou winnen! Mijn hele wereld stond op z’n kop. ’s Ochtends bij ‘Koffietijd’, ’s middags een radio-optreden en ’s avonds bij ‘Shownieuws’… Maar omdat ik nog zo jong en onbevangen was, stapte ik overal gemakkelijk en enthousiast in. Je weet niet wat je moet verwachten, dus je doet alles. Nu zou ik misschien wat voorzichtiger zijn, of zenuwachtiger… ik weet het niet. Wat wel zeker is: ik kijk overal heel erg positief op terug. Tegen volgende vertegenwoordigers zeg ik: ‘Geniet ervan en laat alles over je heen komen, pas later volgt het besef!’”